Lees voor
Willem: “Eén keer in de vier weken rijd ik met een transportbedrijf mee, als bijrijder. Dan zijn er soms momenten dat je iets van een kuubskist moet verplaatsen of uit een koelcel moet halen. Ik mocht het altijd wel doen, maar alleen onder toezicht. Nu mag ik het écht doen. Via m’n jobcoach Krista kwam ik bij Cindy terecht. Een jaar geleden ben ik gestart met de theorielessen. Soms moest ik veel lezen, soms niet. Dat hing er ook vanaf hoeveel energie ik nog had na mijn werk in de ochtend.” “Vaak liet ik Willem eerst zelf lezen”, vult Cindy aan. “Dan ging ik hetzelfde stuk daarna voorlezen. Daarnaast hebben we veel geoefend met proefexamens. Als ik zeker weet dat studenten het gaan halen, meld ik ze aan. Soms zitten ze daardoor wat langer aan de theorie. Maar ik wil gewoon geen faalervaring. Die hebben ze al vaak genoeg gehad in hun leven.”
“Het theoriegedeelte was klassikaal. Daardoor kwam de vermoeidheid niet naar boven.”
De dag
Willem: “M’n zenuwen zaten wel aardig hoog, hoor. Het was erg druk in m’n hoofd. We kregen eerst filmpjes te zien van hoe het niet moet.” Willem moet weer lachen als hij terugdenkt aan de filmpjes. “Bijvoorbeeld een auto optillen met een heftruck, waarna de achterkant van de heftruck omhoogkwam. De lading was dus te zwaar. Ook werden er vragen gesteld via een digibord. Dan mocht je je hand opsteken. Ik heb zelf ook m’n hand opgestoken, ja. Bij een vraag over de reachtruck.” Ondertussen wordt Harry – de speelgoedheftruck – erbij gepakt ter verduidelijking voor de interviewer. “Een reachtruck is een smalle heftruck waar je overdwars op zit, zeg maar. Die zijn vaak in magazijnen te vinden. Het theoriegedeelte was klassikaal. Daardoor kwam de vermoeidheid niet naar boven. Ik zou eigenlijk alleen het theorie-examen doen die dag. Maar toen vroeg ik of ik ook het praktijkdeel kon doen. En dat kon gelukkig.”
