Ook de zweefmolen was jarenlang favoriet. “Hij zat soms de hele dag in de zweefmolen.” De afgelopen jaren bleef hij liever aan de kant, maar vorig jaar maakte hij opnieuw een ritje. “Vorig jaar ging hij weer een tijdje in die zweefmolen. Ik kreeg hem er zowaar in en hij wilde ook echt, want anders krijg je het ook echt niet voor elkaar.” Marloes ziet hem dan genieten. “Het is de belevenis zelf, hij beleeft daar gewoon heel veel aan.”

Met de paplepel ingegoten
Marloes en Eric schelen iets meer dan een jaar. Toen Eric op jonge leeftijd op het Reigersdaalterrein ging wonen, groeide zij mee in zijn wereld. Eerst als zus, later ook als medewerker van de organisatie. “Ik ging daar iedere zondag heen met mijn ouders. Ik was toen een jaar of tien en hielp daar toen ook al mee, want dat vond ik leuk. Zo ben ik er eigenlijk ingegroeid.” Ook het Zomerfestival maakte vanaf het begin deel uit van die wereld. “Ik heb het meegemaakt, de eerste keer. Ik moet wel heel diep nadenken, maar ik ging daar met mijn broer ook heen.”
Houvast
“Het is de belevenis zelf, hij beleeft daar gewoon heel veel aan.”
Een bijzonder evenement
Volgens Marloes zit de kracht van het Zomerfestival niet alleen in de attracties of de muziek. “Het is natuurlijk een heel veilig festival.” Dat maakt een groot verschil voor mensen met een beperking en hun familie. “Het is gewoon ook zoiets unieks. Er zijn echt heel veel mensen die hele mooie herinneringen daaraan hebben.” Zelf beleeft ze het festival vooral door de ogen van haar broer. “Wat het voor mij betekent als zus? Dat Eric daar heel gelukkig van wordt.” En dat blijft bijzonder, ook na al die jaren.

