Opent in een nieuw tabblad

Sluiten

Patat en de zweefmolen

Nagenieten: dit was 50 jaar zomerfestival!

Voor Eric begint het Zomerfestival al ruim voordat de eerste attractie draait. Met een aftelkalender op zijn kamer werkt hij toe naar een feest dat al jarenlang een vaste plek heeft in zijn leven. Zijn zus Marloes ziet van dichtbij wat het festival met hem doet. Ze blikt terug op herinneringen aan patat, de zweefmolen en een evenement dat al decennialang een vast punt vormt in het leven van haar broer.
Wat Eric zo aantrekt in het Zomerfestival? Daar hoeft Marloes niet lang over na te denken. “Hij houdt van lekker eten, lekker drinken én een patatje. En nóg een patatje.” Marloes lacht als ze terugdenkt aan vroeger. “Hij kreeg een touwtje om zijn nek met een kaartje eraan en dan ging hij op pad. Dan kon hij één keer patat en één keer ijs halen. Maar hij haalde wel vier of vijf keer patat. En die mensen daar kenden hem. ‘Ja hoor Eric, kom maar hoor, haal nog maar een patatje.”

Ook de zweefmolen was jarenlang favoriet. “Hij zat soms de hele dag in de zweefmolen.” De afgelopen jaren bleef hij liever aan de kant, maar vorig jaar maakte hij opnieuw een ritje. “Vorig jaar ging hij weer een tijdje in die zweefmolen. Ik kreeg hem er zowaar in en hij wilde ook echt, want anders krijg je het ook echt niet voor elkaar.” Marloes ziet hem dan genieten. “Het is de belevenis zelf, hij beleeft daar gewoon heel veel aan.”

Als er even niet gegeten of gezweefd wordt, kijkt Eric lekker om zich heen. “Hij kijkt ook graag naar dingen die er om hem heen gebeuren.” De huidige locatie, FG Live, is wat dat betreft een groot succes. Marloes: “Waar het nu gehouden wordt is fijn. In het midden hebben ze een soort zitjes gemaakt en daaromheen hebben ze alles neergezet. Dus het is heel overzichtelijk. Hij gaat er zitten en hij kan alles overzien.”

Met de paplepel ingegoten

Marloes en Eric schelen iets meer dan een jaar. Toen Eric op jonge leeftijd op het Reigersdaalterrein ging wonen, groeide zij mee in zijn wereld. Eerst als zus, later ook als medewerker van de organisatie. “Ik ging daar iedere zondag heen met mijn ouders. Ik was toen een jaar of tien en hielp daar toen ook al mee, want dat vond ik leuk. Zo ben ik er eigenlijk ingegroeid.” Ook het Zomerfestival maakte vanaf het begin deel uit van die wereld. “Ik heb het meegemaakt, de eerste keer. Ik moet wel heel diep nadenken, maar ik ging daar met mijn broer ook heen.”

Houvast

Na al die jaren is het festival een ankerpunt geworden in Erics leven. “Het is een terugkerend iets. Eric ontleent zijn tijd en ruimte aan gebeurtenissen. Dus hij weet: Sinterklaas, kerst, Pasen. En dan komt het zomerfeest. Hij noemt het zomerfeest, zoals het destijds heette. Dat blijft het voor hem.”
Op zijn woonlocatie begint de voorpret met een aftelkalender. “Hij krijgt een kalender omdat hij geen idee van tijd heeft. Dus je kan niet zeggen: Eric, volgende week zaterdag is het zomerfeest. Middels een kalender wordt dat visueel gemaakt. Op die manier kan hij aftellen.”
De dagen voor het festival brengen ook spanning met zich mee. “Als we daarheen gaan, dan is mijn arm helemaal blauw geknepen. Want hij vindt het ook heel spannend.” Eenmaal op het terrein verandert die spanning in plezier. “Dan kan hij echt genieten. Bijvoorbeeld van zo’n drumband. Dan gaat hij wapperen en blij kijken. Daar geniet hij enorm van.”
“Het is de belevenis zelf, hij beleeft daar gewoon heel veel aan.”

Een bijzonder evenement

Volgens Marloes zit de kracht van het Zomerfestival niet alleen in de attracties of de muziek. “Het is natuurlijk een heel veilig festival.” Dat maakt een groot verschil voor mensen met een beperking en hun familie. “Het is gewoon ook zoiets unieks. Er zijn echt heel veel mensen die hele mooie herinneringen daaraan hebben.” Zelf beleeft ze het festival vooral door de ogen van haar broer. “Wat het voor mij betekent als zus? Dat Eric daar heel gelukkig van wordt.” En dat blijft bijzonder, ook na al die jaren.

Privacyverklaringen