Lees voor
Bij ’t WAD in Den Helder hadden ze jaaaaaaarenlang een dagbestedingsgroep voor de ouder wordende cliënt: het seniorenproject. Kaartje leggen, beetje schilderen, de ruimte ingericht als een typisch seniorenhuiskamer met van die dikke tapijten en ‘dingen van vroeger’. Maar mondjesmaat veranderde er iets. Een beetje onbewust ook eigenlijk. Jong en oud(er) mengde. Het team zoomde uit, bekeek de samenstelling en besefte dat dit eigenlijk heel goed werkte. Linda van der Horst (cliëntbegeleider), Tymo Lamghari (‘jonkie’ van 22) en Fred Seegers (ehhhh, al iets ouder, inmiddels bijna 81) vertellen waarom deze samenstelling zo klopt.
Het was wat het was en dat was ook het doel”, start Linda. “Nog wat kaarten, sociale contacten opdoen of onderhouden. Het seniorenproject heeft heel lang op die manier bestaan, maar op een gegeven moment bleek ook dat een aantal cliënten van het HOC (een dagbestedingslocatie die in hetzelfde gebouw zit, red.) een bepaalde vraag of behoefte hadden, waaronder rust, en dus kwam er weleens een cliënt van willekeurige leeftijd een dag hier. En zo heel langzaam druppelde dat door elkaar.
Het ging een beetje zonder dat dat heel erg gepland was. En op een gegeven moment kijk je: hoe zitten we er eigenlijk bij? Toen kwamen we tot de conclusie dat het eigenlijk een heel gemêleerde groep is geworden. De senioren zijn er nog steeds en die komen nog steeds halen waarvoor ze kwamen, maar nu komen daar schoolverlaters vanuit het Liniecollege (speciaal voortgezet onderwijs in Den Helder, red.) en ook dertigers en veertigers bij. De dikke tapijten zijn er inmiddels ook uit. Op een zondag zijn we met het team hierheen gegaan, hebben we de oude spullen naar de kringloop gebracht en er wat modernere spullen voor in de plaats gezet. Cliënten waren blij verrast.”
“Je bent wie je bent. Het maakt helemaal niet uit”
Oudere mensen hebben ook wel humor
Tymo is zo’n schoolverlater van het Liniecollege: “Ik werk hier vier dagen. Op maandag maken we soep. Dan doen we eerst boodschappen. Eigenlijk vind ik alles wat ik hier doe leuk, maar de glaswijk vind ik denk ik wel het leukst. Dat glas staat dan al aan de weg. Dat doe ik met een aantal mensen meer. Samen – werken vind ik leuk, maar het hangt er wel vanaf met wie. Donderdagochtend maken we salade. Iedere week is er een persoon die kiest. Meestal kies ik dezelfde salade. Ik ben heel eenzijdig in sommige dingen. Couscoussalade is mijn favoriet. Volgens mij is die volgende week weer.
We overleggen wat er in moet en iedereen doet wat. Ik ben graag bezig. Heel actief. Ook als ik thuis ben. Eigenlijk ben ik ook nooit ziek, hè? Ik ben nu niet meer helemaal de jongste, maar mensen van verschillende leeftijden vind ik wel leuk. Die oudere mensen hebben ook wel humor.” Linda: “Ik zag net dat Bart het dopje van de koffiemelk niet open kreeg en dat jij dat toen voor hem deed. Dat is wel fijn, toch?” “Dat doe ik gewoon. Het laatste jaar op school had ik het wel gehad. Ik kan wel stilzitten, maar de opdrachten werden toch wel wat moeilijker. Hier doe ik allemaal verschillende dingen. Het is goed hier. Ik blijf wel tot mijn 84ste.”
“Je bent wie je bent”
Verschillende normen en waarden
De vraag vanuit het Liniecollege werd groter en groter”, vult Linda aan, “en omdat we zagen dat de dynamiek tussen jong en ouder er hier toch al was, hebben we besloten onze naam te veranderen: het werd Het Marsdiep. Eigenlijk is hier voor allerlei profielen iets. Het is een mooie groep ook om je te oriënteren. We hebben bijvoorbeeld een stukje tuin, er loopt een aanvraag om er een moestuin van te maken, je kunt creatief bezig zijn, we werken in de keuken, er zijn kookprojecten, sport en spel, muziek en buiten doen we bijvoorbeeld de glaswijk en de was voor het wijkhuis.
En de interactie is heel erg leuk. Want die ouderen geven ook weer dingen door aan die jongeren. Bepaalde uitspraken, verhalen van vroeger, normen en waarden. En de jongeren brengen ook weer iets mee voor de ouderen want die zijn lerend, oriënterend en nog aan het ontdekken wie ze zijn. En ja, dat clasht ook weleens door verschillende normen en waarden bijvoorbeeld. Dan moeten wij bijsturen, uitleggen en ze sterker maken in wat je kunt doen als iemand iets tegen je zegt.”
Je bent wie je bent
Fred komt alle dagen bij Het Marsdiep: “Of het is de tuin, of het is donderdags glas halen of het is vrijdags schilderen. Ja, ik maak ook schilderijen. Van Bob Ross en Jeroen Krabbé. Elke keer wat anders. Die verkoop ik op de markt. Met de glaswijk gaan we hiervandaan, dan lopen we rechtuit en dan gaan we meteen het eerste straatje kijken of er glas is. En als er niks is, gaan we de volgende straat in en dan weer een paar die wel glas hebben. En dan halen we in de straat hierachter nog wel wat op maar daar hebben ze niet zoveel. Ja, ik weet de route wel. Ik heb vroeger ook wandelsport gedaan. En gym.
Ik ben in Den Helder geboren. Al die verschillende mensen is prima. Je bent wie je bent. Het maakt helemaal niet uit hoe je bent. Tymo gaat altijd mee.” Kan hij nog veel van je leren? “Dat moet hij zelf ondervinden.” En jij van hem? Fred lacht: “Nee, dat legt toch een beetje anders. De samenwerking is wel leuk. Vooral met de glaswijk. Met andere dingen weer niet. En met Ben, de allerjongste, werk ik ook samen. We doen de was samen. Ik vind het lekker hiero.” Wil je nog lang doorgaan? “In oktober word ik 81. Op een gegeven moment kunnen we ook kijken hoe of wat. Het is mooi geweest, het is leuk gegaan. Maar zolang het gaat, ga ik gewoon door.”
Er is hier van alles
“Er is meer levendigheid dan voorheen”, sluit Linda af. “En natuurlijk moeten we tegelijk ook waken dat er genoeg rust blijft voor de senioren. Dus in overleg maken we ook goede afspraken dat we gesprekken bij de tafels houden en niet door de ruimte schreeuwen. En we leggen veel uit. Er is hier van alles wat, zowel in activiteiten als in mensen. Er loopt en rolt hier van alles rond: mensen met niet-aangeboren hersenletsel, een ernstig meervoudige beperking, autisme, licht verstandelijke beperking. Jongeren hebben het voordeel dat ze niet gericht stage hoeven te lopen. En het kan zijn dat iemand doorstroomt naar een andere locatie, maar ook dat hij blijft. Alles kan en dat werkt prima!”