Opent in een nieuw tabblad

Sluiten

“Nu voel ik me onderdeel van een bedrijf”

Cora en Marijke werken bij PrintWerk

Marijke kijkt lachend op vanachter haar scherm.

Ken je PrintWerk al?! Je kunt er folders en ansichtkaarten latenprinten, ze vouwen ze voor je, er worden dia’s gescand, ze sealen en niet te vergeten: je krijgt het keurig netjes ingepakt met een vrolijk ingekleurd etiket afgeleverd. En het maakt niet uit of je nou van binnen de organisatie komt of een externe klus hebt. PrintWerk is nu een halfjaar actief vanuit Werkwaard in Heerhugowaard. Cliënten Marijke en Cora werken er en vertellen ons graag over ‘hun’ bedrijf en werkzaamheden.

Het wennen is geweest en Cora en Marijke zitten lekker op hun plek bij PrintWerk. Cliënten en medewerkers zetten de locatie samen op, van de kleuren op de wand tot de indeling van de ruimte. En iedereen heeft langzamerhand zijn eigen specialisme ontwikkeld. Cora: “Iemand anders stelt voor mij het trilding in en dan doe ik met de roller. Dat zijn verschillende handelingen om folders te vouwen. Ik kijk ook of er niks mist. En etiketten inkleuren doe ik ook. Een mooi pakketje maken voor de klant. Als er kaartjes geseald moeten worden doe ik dat ook graag. Toen we nog als Trainingscentrum Arbeid aan de Gerrit Rietveldweg zaten, deed ik samen met Marloes ook baliewerkzaamheden. Ik vind het wel jammer dat dat hier nog niet is. Maar voor nu is het niet anders. Het is nu wel meer een bedrijf. En dan voel je toch meer dat je geaccepteerd wordt. Ik voel me hier niet zo opgesloten, het ‘doe maar wat’-gevoel is weg. Je kijkt mee naar wat je nog meer kunt en staat niet stil. Je kan niet alles door je handicap, maar je kunt het wel proberen.”

Meedoen in een bedrijf

“Ja, we moesten eerst wel wennen”, vertelt Marijke verder. “Dat ik nu niet meer zelf naar mijn werk kan omdat het iets verder weg is bijvoorbeeld en ook het gebouw. Je wist eerder alles te vinden en dat vond ik hier wel een beetje spannend omdat het groter is en anders is. Nu is het goed. Dat heb ik altijd als er iets nieuws is. Ik moet het even rustig bekijken of ik het wel wil. Daar praten we hier wel over. Je kunt het wel inslikken als je ergens mee zit, maar dat schiet niet op. Maar weet je, je weet op een gegeven moment de weg weer en dan is het eigenlijk normaal. En toen de spanning eraf was, zag ik: nu ik hier zit voelt het gewoon of ik meedoe in een bedrijf. Ik wil iets nuttigs doen en niet denken ‘wat doe ik hier eigenlijk’. De contacten die ik hier heb vind ik belangrijk. En je hebt even andere begeleiders dan thuis. Ik kan hier nog heel veel leren en dat vind ik fijn.”

Het logo van Printwerk op het raam van de toegangsdeur.

Cora knipt aan tafel het inpakpapier van de pakketten.


Bos bloemen

Marijke is gespecialiseerd in het scannen van dia’s. Al had ze eerder nooit gedacht dat ze dat zou kunnen. “In het begin dacht ik: hoe ga ik dit doen! Maar ik ben een computerfreak, dat zit er misschien ook wel aan vast dat het uiteindelijk lukt. Mensen hebben dia’s bijvoorbeeld op zolder staan en komen vragen of wij dat kunnen doen en ik doe dat dus. Laatst komt er een man, ik ken ze dus niet persoonlijk, en toen kwam ie met een bos bloemen. Dat is toch een stukje waardering? En het lekkere van hier is dat als het niet lukt, er altijd mensen zijn die kunnen helpen. Priegelwerk daar word ik kriegel van. Dat doen anderen en dat is oké, daar hoef ik niet gefrustreerd van te raken.”

Overuren

“Soms hebben we veel werk en soms iets minder”, sluit Cora af. “Maar dat geeft niet. We hoeven ons nooit te vervelen. Laatst vroeg iemand mij of we een klus konden doen. ‘Bel PrintWerk maar!’, zei ik. ‘We gaan wel in de overuren!’ Het is leuk dat we niet stil komen te staan en we hebben hier gewoon goede begeleiding.”

Andere verhalen

  • Thea en Daisy staan voor het Stadhuis

    verhaal

    Exposeren in het stadhuis van Den Helder

    Exposeren in het stadhuis? Nooit gedacht dat dát zou lukken!

  • Eric en broer Jan kijken naar elkaar via een spiegel.

    verhaal

    Twee perspectieven op hersenletsel

    Erics waarheid is soms anders, maar altijd oprecht. Patricia’s perspectief toont het belang van begrijpen en erkennen van ziekte-inzicht.

  • verhaal

    Patat en de zweefmolen

    Voor Eric is het Zomerfestival een hoogtepunt waar hij wekenlang naartoe leeft. Zijn zus Marloes vertelt hoe patat, de zweefmolen en de vertrouwde sfeer al jaren zorgen voor onvergetelijke herinnering

Alle verhalen
Robert is aan het rekken en strekken.

verhaal

De BeweegKuur in de startblokken

Met het programma De BeweegKuur worden cliënten begeleid naar positieve veranderingen in hun dagelijkse leven. Robert en Ronald gingen de uitdaging aan!

Aaf krijgt een knuffel van haar broer en kijkt blij in de lens.

verhaal

Als verhuizen niet je eigen keuze is

Aaf werd verhuisd, op één dag, zonder dat ze dit wist. Heel spannend, maar het is goed gegaan.

Indy, Astrid en Joke aan tafel met de handen over elkaar.

verhaal

Zo moeder, zo dochter… zo kleindochter

Als je Esdégé-Reigersdaal met de paplepel ingegoten krijgt, vergroot dat dan de kans dat je er zelf gaat werken? Indy Graaman denkt

Tamara loopt met een dienblad in de eetzaal.

verhaal

Aan het werk bij woonzorgcomplex Sint Jozef

Tamara en Danielle: twee enthousiaste medewerkers van Sint Jozef in Wervershoof. Inmiddels hebben zij een vast contract én salaris.

verhaal

Het NAH-café: een plek van herkenning

In het NAH-café ontmoeten mensen met niet-aangeboren hersenletsel elkaar. Een plek waar je jezelf kunt zijn, ervaringen deelt en soms aan een

Geert staat met een cliënt in de moestuin.

verhaal

Marketingspecialist in de moestuin van Het Erf

Vrijwilliger Geert Groot miste collega's om hem heen en dus stapte hij naar Het Erf. Inmiddels is een carrièreswitch is niet ondenkbaar!

Paulien kijkt uit het raam.

verhaal

“Een kleine verandering doet gewoon heel veel”

In één ogenblik veranderde het leven van Paulien. Zeven jaar later kampt ze nog met de gevolgen van de kop-staartbotsing.

Dagbehandeling op ODC De Troubadour

verhaal

Meer bewustwording rondom prikkelverwerking

Hoe breng je sensorische informatieverwerking onder de aandacht? Met behulp van een mooi verhaal!

Arjan zit geknield tussen veel fietsen.

verhaal

“Mensen helpen, daar word ik gelukkig van”

Na een burn-out en zoektocht, staat huismeester Arjan weer stevig in zijn schoenen.

Buddy Nina en Marjan

verhaal

De impact van afasie

Marjan en Nina willen dat afasie meer bekendheid krijgt. "Als mensen weten wat afasie is, kunnen ze er rekening mee houden."

Privacyverklaringen