Opent in een nieuw tabblad

Sluiten

Sabrina ‘hopt’ van deur naar deur

"Toen ik klein was wilde ik al chauffeur worden"

Sabrina zit in de bus met het raam open

“Zit iedereen vast?” Via de achteruitkijkspiegel bekijkt ze alle gordels. Zonnebril op en nog een laatste spiegelcheck. Oké, starten maar! Vandaag rijd ik mee met Sabrina Mulder. Na negen jaar thuiszitten rijdt ze sinds vier weken op de HugoHopper. “Vroeger reed ik vaak mee met mijn vader op de vrachtwagen. Toen wilde ik al chauffeur worden. En dat is mooi gelukt!”

De eerste passagier die we gaan halen is een meneer in een rolstoel. “De rolstoel zet ik altijd links op de lift. Rolstoelers zitten namelijk ook links in de bus. En altijd recht over de hobbels en heuvels, zodat de passagiers zo min mogelijk wiebelen. Dat lukt bijna altijd!”, vertelt Sabrina enthousiast. “Ik heb eerst de lijndienst geprobeerd, maar dat lukte niet. Dan moet je heel erg op exacte tijden rijden, zeg maar. Dus nu doe ik het deur-tot-deur vervoer. Soms is het één passagier, maar ik vervoer ook wel groepjes, van dagbesteding bijvoorbeeld.”

“Niet iedereen zit te wachten op muziek of een praatje. Ik voeg me gewoon naar de wensen van de mensen.”
Sabrina zit achter het stuur en steekt haar hand op naar een collega.

De wensen van de mensen

De eerste passagier is op plaats van bestemming. “Veel succes en tot straks!” Op naar de volgende klant. “Hee, die naam herken ik. Die heb ik vaker gereden. Dat is wel heel leuk, bekende gezichten. Dan kan ik nog even vragen over het zieken – huisbezoek van de vorige keer bijvoorbeeld. Het persoonlijke contact aangaan. Ik breng ze naar een plek waar ze naartoe willen of moeten. Dus ik kan ze echt helpen. Van de week zei iemand ‘wat een gezellige muziek heb je aan’. Maar niet iedereen zit te wachten op muziek of een praatje. Ik voeg me gewoon naar de wensen van de mensen.”

Goede kracht

Alle chauffeurs bij de HugoHopper nemen een diensttelefoon mee als ze gaan rijden. Daarin staan alle ritten klaar, inclusief routeplanner. Het afrekenen gaat achter de schermen. Dus ook daar hebben de chauffeurs geen omkijken naar. “Dit is de bus waarin ik ook moest proefrijden. Het is mijn lievelingsbus. Inmiddels rijd ik zo’n vier weken en het gaat hartstikke goed!” Ook bij HugoHopper zijn ze blij met Sabrina. “De samenwerking met Sabrina gaat heel makkelijk. We hebben er een goede kracht bij!”, aldus Beppie de Groot, coördinator bij de HugoHopper.

Nee heb je

Inmiddels heeft Sabrina de derde passagier afgezet en kan ze even pauzeren. “Ik houd ervan om op tijd te vertrekken. Dan loop ik nooit achter de feiten aan. En dan mag er iets tegenzitten onderweg. Ik heb ongeveer negen jaar thuisgezeten. Bij mijn ambulant ondersteuner heb ik aangegeven dat ik graag wat meer wilde doen. Toen werd ik gekoppeld aan een jobcoach en is het balletje gaan rollen. In het verleden ben ik ziekenverzorger geweest en het werken met mensen bleef me aantrekken. Daarnaast wilde ik van jongs af aan al chauffeur worden. Dit werk is echt een combinatie van op de weg zitten en mensen helpen. Op dinsdag en donderdag rijd ik op de bus. Op maandag en woensdag ga ik naar Werkwaard (dagbestedingslocatie, red.). Dus mijn week is mooi gevuld zo. En ik krijg er veel energie van. Als het nodig is, wil ik best een keertje extra rijden, hoor. Nee heb je, ja kun je krijgen!”

Andere verhalen

  • Een cliënt en een basisschoolleerling kijken elkaar lachend aan.

    verhaal

    De wijk als speelveld

    Basisschoolleerlingen en cliënten komen samen bij 'Creatief bij Esdégé-Reigersdaal'. Zo'n samenwerking vergt omdenken.

  • Een begeleider in een tuin kijkt naar de camera.

    verhaal

    Johans groene missie

    "Ik keek naar de tuin en dacht: dit kan écht anders", dacht Johan. Langzaam maar gestaag begon hij aan zijn groene missie.

  • Cynthia wordt blij van kerstversiering.

    verhaal

    Sterk staaltje werk bij Karwei

    Vier dagen in de week zijn cliënten aan het werk bij de bouwmarkt. Vanaf dag één is de samenwerking een opsteker voor alle partijen.

Alle verhalen
Een jongen rent de trap op naar boven.

verhaal

Het Slaapteam slaapt nooit

De één raakt zijn kussen nog niet aan en valt al in een diepe slaap, de ander telt ouderwets schapen voordat hij

verhaal

“Ik denk dat ik hier mijn pensioen ga halen”

“Fietsbanden oppompen, de tuin bijhouden, fysiodingen schoonmaken, de avondvierdaagse meelopen als verkeersregelaar, eigenlijk doe ik van alles”, start Rinus het gesprek opgewekt.

verhaal

Patat en de zweefmolen

Voor Eric is het Zomerfestival een hoogtepunt waar hij wekenlang naartoe leeft. Zijn zus Marloes vertelt hoe patat, de zweefmolen en de

Jochem aan het voetballen.

verhaal

Iedere dag een nieuwe kans

Een jaar geleden gooide Jochem het roer om. Met een diëtiste, gedragsdeskundige, leefstijlcoach en begeleider ging hij aan de slag.

Ria en een cliënt schillen appels.

verhaal

De lekkerste gehaktballen komen van Ria

Ria werd vrijwilliger nadat ze ruimt twintig jaar op de locatie De Gasweg in Bergen had gewerkt. "Het is zo gezellig!"

Een cliënt en een vrijwilliger lopen samen de straat uit.

verhaal

René op De Klaverweide

Elke vrijdag is het vaste prik: vrijwilliger René haalt Eva op bij woonlocatie De Klaverweide voor hun wekelijkse uitje.

Twee vrienden zitten ontspannen te vissen in een polder.

verhaal

Vriendschap als medicijn

Ben en Dennis wonen aan het Hornplein in Schermerhorn. Ze zijn totaal verschillend, maar ondanks dat spreken ze dezelfde ‘taal’: recht voor

Tymo en Fred aan het werk

verhaal

Van seniorenproject naar Het Marsdiep

Bij Het Marsdiep werkt jonk en oud(er) samen en dat zorgt voor veel levendigheid in de buurt.

Tamara loopt met een dienblad in de eetzaal.

verhaal

Aan het werk bij woonzorgcomplex Sint Jozef

Tamara en Danielle: twee enthousiaste medewerkers van Sint Jozef in Wervershoof. Inmiddels hebben zij een vast contract én salaris.

Amber in gesprek

verhaal

Een smaakvolle carrièreswitch

Amber werkt als zij-instromer bij Esdégé-Reigersdaal. “Ik vind vooral de combinatie tussen de zorgtaken en het sturen op gedrag erg leuk."

Privacyverklaringen