In de keuken pruttelt het al lekker op het gasfornuis. Het is vrijdagmiddag half vijf, tijd voor de tweewekelijkse kookafspraak van Henk en Freek. Henk wilde zijn vrouw Jaqueline graag wat ontlasten en wilde daarom leren koken. Met zijn ondersteuners vanuit het ambulante team van De Ploeg vond hij Freek via Humanitas. Vandaag gaan ze voor bruine bonensoep.
We zijn wat eerder begonnen want bruine bonensoep heeft iets meer tijd nodig dan andere gerechten die we doorgaans maken”, trapt Henk het gesprek af. “Jaqueline kiest vaak wat we eten, Freek doet van tevoren de boodschappen.” De mannen koken nu ruim een jaar samen. Freek begon met recepten in stapjes uit te werken en plakte die op de keukenkastjes. Na een aantal keer hetzelfde recept, kreeg Henk er handigheid in. Maar dat betekende wel heel vaak hetzelfde recept maken en Freek zag het ook niet zitten Henk op den duur alleen achter het fornuis achter te laten: “Hij dwaalt nog wel eens af met zijn gedachten. Dus werd het uiteindelijk niet leren, maar lekker met z’n tweeën koken. Na een paar keer bijgesteld te hebben, zijn we gekomen tot wat het nu is. Dat hebben we samen besloten. Ik zeg tegen Henk wat hij moet doen.” “En dat doe ik”, lacht Henk. “Dus zometeen mag Henk de schouderkarbonade uit het water vissen en in stukjes gaan snijden, pulken, wat je wil.” “Nou, als jij me dan even laat zien hoe ik dat moet doen. En zo gaan we dus te werk”, lacht Henk terwijl hij in de pan roert.
“Dit teamwork heeft meer waarde voor me”
Zo is ie gewoon
Ik heb het geprobeerd, ik ben blij dat ik dat gedaan heb en ik ben er achter gekomen dat het op deze manier veel leuker is. Dit teamwork heeft meer waarde voor me dan het leren koken”, gaat Henk verder. “Een klik? Die was er eigenlijk meteen. We maken duidelijke afspraken. Op de donderdagavond voordat Freek komt bel ik ‘m altijd even en spreken we alles door.” “Dat wat hij eigenlijk al weet”, neemt Freek het over. “Als om half zeven de telefoon gaat, weet ik al: ‘O, das Henk’. En iedere keer spreken we eigenlijk gewoon af: ‘Ja, ik ben er weer om half vijf’.” “En dan hoor ik ook nog even of er wellicht een extra gast aan tafel zit. Geen probleem, want meestal doe ik vrijdag de boodschappen. Hé, en intussen ben ik gewoon voor jou bezig hè, Henk”, grapt Freek terwijl hij de karbonade in kleine stukjes snijdt.
Brocolli met kippenragout
“Kijk Henk, je mag nu even met de staafmixer. Beetje scheef houden, dan gaan die bonen eronder. Tot er geen boon meer heel is. We gaan een beetje herrie maken.” ”Neem jij het interview dan even over, Freek?” “Een tijdje geleden kreeg ik een heel leuk verzoek. Ze wilden wel weer eens broccolischotel met kippenragout eten. Nou, en op een gegeven moment weet je ook wel een beetje wat ze lekker vinden. Jaqueline is bijvoorbeeld erg van de kerrie. Die doen we niet in de bruine bonensoep hoor, maar ik heb wel regelmatig kerrie ergens in.” Freek draait naar Henk: “Nu de prei nog, Henk. Zet het vuur maar iets hoger. Met de klok mee. Maar die broccolischotel vond ik dus superleuk om op te zoeken. Ik ga ‘m thuis ook een keer maken.” Henk: “Weet je hoe we daar op kwamen? De kraamverzorgster die we hier 25 jaar geleden hadden toen onze jongste dochter werd geboren, maakte dat gerecht voor ons. Zware dagen als je vrouw bevalt. En het idee van dat recept had ik nog in mijn hoofd zitten. Dat hij het nog niet kon dat vond ik dan wel weer leuk.”
