Opent in een nieuw tabblad

Sluiten

Manager worden? Niks voor mij!

En toch werden Bettine en Mitchell clustermanager

Mitchell en Bettine op het strand

Er is veel aandacht voor leren en ontwikkelen binnen Esdégé-Reigersdaal. In de afgelopen jaren is zelfs een aantal nieuwe opleidingen ontstaan: een BBL-traject (werken in combinatie met leren) en de Talentpool, speciaal ontwikkeld voor zij-instromers. Maar wat als je stappen wilt zetten om manager te worden? Ook daar is energie in gestopt. Naast een eventuele managementopleiding kan je nu via Esdégé-Reigersdaal ook deelnemen aan meerdere leergangen voor (startende) clustermanagers. Want ook leidinggeven is een vak! Bettine Sloots en Mitchell Jansen, beide inmiddels clustermanager in Den Helder, vertellen hoe ze dat traject hebben ervaren.

Clustermanager Bettine

Ik kan het wel!

In de veertien jaar dat ik hier werk heb ik veel ontwikkelingen mee mogen maken binnen teams”, introduceert Bettine zichzelf. “Vooral rondom verhuizingen, maar ik ben ook nauw betrokken geweest bij het introduceren van het LACCS-programma*. Hoewel ik de opleiding Management op zak had, vond ik destijds de overstap van cliëntbegeleider naar clustermanager te groot. Voor mij was instromen als senior cliëntbegeleider ideaal. Je bent bezig met het team en tegelijk ook nog met de cliënt. Er werd al weleens opgenoemd: ‘Wil jij dan niet doorstromen?’ Maar ik dacht toen: dat ga ik echt niet doen. Ik kreeg het er gewoon…” -je zou haar gezicht er nu even bij moeten zien- “Whuuueeehhhhh, nee. Ik was zo verweven met collega’s. En dan het idee dat ik moest gaan zeggen hoe we het gaan doen. Dat plaatje heb je dan in je hoofd. En toch waren er ook ontwikkelingen gaande waardoor ik dacht: ik kan het wel!”

Overstap

“Toen kwam er een vacature voor een projectleider hier op De Zeevonk in Den Helder. De EMB-groep (ernstig meervoudige beperking, red.) ligt me heel na aan het hart. Het is een hele mooie, bijzondere groep cliënten. Dus hoe mooi was die combinatie. De interim-manager die er zat destijds gaf steeds aan: ‘Die stap naar clustermanager kan jij’. Toen ben ik in gesprek gegaan met P&O en heb ik een assessment gedaan. Jeeeeetje, dit wordt natuurlijk helemaal niks, was mijn eerste reactie. Maar mijn oud-clustermanager zei: ‘Nee joh, dat is leuk! Je haalt er gewoon punten uit waar je aan kunt werken’. Oja, zo moet ik het gewoon zien, sprak ik mezelf toe. Dit is een kans die ik krijg, ik kijk op welk punt ik sta en ik ga vast horen waar ik nog in kan ontwikkelen. En je wordt er ook niet voor niets voor gevraagd. Gelukkig ging het goed. Dat zetje had ik nodig.”

Mitchell en Bettine op het strand

Opvallend leuk

“En dan ben je ‘opeens’ junior clustermanager. Een functie waarin je normaal gesproken nog begeleid wordt door een manager op locatie, maar die was er bij mij niet meer. Dat maakte de situatie wel enigszins bijzonder. Maar ik had Kim Hartman, clustermanager van De Troubadour in Den Helder, die ik mijn vragen kon stellen. En de ondersteuning van andere clustermanagers in de regio heeft me ook heel erg geholpen. Voor mij werkte natuurlijk ook mee dat ik al bekend was met de organisatie. Ik kende de werkvloer al. Het vertrouwen was er en vanuit dat vertrouwen kon ik mijn ding doen.” Bettine lacht: “En dat vond ik eigenlijk opvallend leuk.”

“Ik ga vast horen waar ik nog in kan ontwikkelen”

Het pad dat je bewandelt als junior clustermanager is voor iedereen anders. Is het belangrijk dat er houvast is in ontwikkeling en opleiding in die periode? “Zeker. Alleen al het kennismakingsgesprek met de diverse afdelingen op het Centraal bureau hielp me. Uitleg over waar ik terecht kon voor welke vragen. En de financieel managementtrainingen. Ik had nooit eerder op die manier met financiën te maken gehad. Ook de training die ik volgde met een aantal andere juniorclustermanagers over leiderschap was waardevol. Voordeel daarvan is ook dat je die met collega’s volgt waardoor je makkelijker ervaringen deelt.”

Kom maar op

“Inmiddels ben ik junior-af. Ik ervaar het als heel waardevol dat er gericht gekeken wordt binnen de organisatie naar wat de mogelijkheden zijn voor doorontwikkeling. Dat je de visie die je al zo lang met je meedraagt –in mijn geval dan- ook in een andere functie kunt inzetten. Hoe mooi is dat. Zo houden we kennis en ervaring binnen. Het is mooi om te zien wat er allemaal mogelijk is, we hebben iedereen hartstikke hard nodig. Dus kom maar op met die nieuwe generatie clustermanagers!”

Clustermanager Mitchell

Comfortzone

Mitchell begon op zijn zeventiende als stagiair bij De Zeevonk in Den Helder: “Een paar maanden maar, hoor, die zorg paste duidelijk niet bij me. Daarna kwam ik bij De Waaier terecht en daar werd ik cliëntbegeleider. Binnen datzelfde cluster was ik daarna ook jarenlang senior.” Was voor jezelf al snel duidelijk dat je nog verder door wilde groeien? “Nee joh, helemaal niet. Al die verantwoordelijkheid en wat er allemaal bij komt kijken. Nee hoor, niks voor mij. Dat ging ik niet doen. Ik had er lange tijd voor nodig uit die comfortzone te stappen, maar op een gegeven moment was er wel die knop: ik wil verder, ik wil meer. En ik ervaarde deze organisatie als fijn en prettig. Dus kwam de vraag: wat is er dan nog meer?”

Balans

“Vanuit mijn toenmalige clustermanager, Ella van der Horst, kreeg ik de kans om de opleiding Middenmanagement in zorg en welzijn te doen. Daar deed ik basiskennis op van wat er allemaal bij komt kijken in zo’n functie. Het was een onderzoeksfase om te ontdekken of het me genoeg prikkelde: ‘Vind ik het leuk?’ Maar tegelijkertijd weet je natuurlijk al dat je er niet zomaar instapt. Het is wel een investering. Het heeft me een bredere blik gegeven, hoewel ik uiteindelijk in de praktijk veel meer en sneller leer. Toen even later ter sprake kwam dat op De Waaier een nieuwe clustermanager nodig was, stond ik voor een dilemma: Ik had in die periode kort op elkaar twee kindjes gekregen. En als beginnend clustermanager vind ik dat je een goede balans moet hebben met thuis. Dus ben ik onderzoekend geweest om een weloverwogen keuze te maken. Ik heb gesprekken gehad met meerdere clustermanagers en ze gevraagd: ‘Hoe doe jij je werk? Wat doe je allemaal, wat vind je er leuk aan, wat vind je er minder leuk aan en waarom doe je het al zo lang? Dat waren interessante gesprekken en gaf me andere inzichten. Door de gesprekken stapte ik zo even voorbij mijn eigen cluster, uit de kokervisie. En na ieder gesprek dacht ik: brandt dat vuurtje in mij? Maar dat bleef op dat moment niet altijd branden. Toen was het geen goede match, zeker niet met thuis. Dus heb ik die mogelijkheid geparkeerd, niet wetende of de kans nogmaals voorbij zou komen. Maar uiteindelijk kwam dat gevoel heel sterk terug.”

“Als beginnend clustermanager moet je een goede balans hebben”
Clustermanager Mitchell

Leren op je bek te gaan

“De stap zetten naar junior clustermanager voelde goed door het vertrouwen dat ik kreeg. Zowel binnen mijn cluster als vanuit andere plekken in de organisatie. Uiteindelijk bleef de clustermanager toch langer bij De Waaier en kwam alsnog de kans om daar als junior clustermanager aan de slag te gaan. Samen met collega Susanne Hooijer, omdat we toewerkten naar een splitsing. Ik liep mee, leerde te durven op mijn bek te gaan, weer op te staan en mijn kwetsbaarheden onder ogen te zien.

Tijdens de vijfdaagse training die we als junior clustermanagers volgden over leiderschap, bespraken we dit soort thema’s. Het is belangrijk om je eigen manier te vinden en vooral ook authentiek te blijven. Dat doe je deels door zelfonderzoek, maar deels haal je ook kennis en houvast uit de trainingen. En daarnaast hebben we dan nog de training financieel management en de verzuimtraining. Ik merk dat het toch wel heel fijn is om dat allemaal tot me te nemen.”

Bereidwilligheid

“De eerste drie maanden heb ik intensief met de clustermanager meegelopen.” Een brede glimlach verschijnt op Mitchells gezicht. “De eerste dag kwam ik thuis met hoofdpijn. Maar langzamerhand neem je steeds meer taken over. Gaandeweg werd alles eigen en merk ik nu, na een jaar, dat ik steeds meer vanuit mijn eigen beweegredenen dan vanuit een ander werk. Ik weet veel beter waarom ik een nee of een ja verkoop. Ik voel me senang. Eerst maakte je alles voor het eerst mee, inmiddels ook dingen voor een tweede, derde en vierde keer. Dat geeft meer rust. Maar er blijven ook genoeg eerste keren, hoor, dus het blijft leuk! En ik besefte mij ook, ook als clustermanager sta je niet alleen en moet je het niet alleen willen doen. Je creëert een netwerk om je heen waarmee je kan sparren en elkaar kunt helpen.” “Er is binnen deze organisatie een enorme bereidwilligheid om met elkaar in gesprek te gaan als iemand een wens of doel heeft. Dat is iets heel fijns om te ervaren. Het was aan mij om daar vervolgstappen in te zetten en dat ben ik aangegaan. Het typeert Esdégé-Reigersdaal, vind ik. En dat is mooi.”

Andere verhalen

  • Sabrina zit in de bus met het raam open

    verhaal

    Sabrina ‘hopt’ van deur naar deur

    Na negen jaar thuiszitten, rijdt Sabrina Mulder sinds vier weken op de HugoHopper. "Ik wilde altijd al chauffeur worden."

  • Tamara loopt met een dienblad in de eetzaal.

    verhaal

    Aan het werk bij woonzorgcomplex Sint Jozef

    Tamara en Danielle: twee enthousiaste medewerkers van Sint Jozef in Wervershoof. Inmiddels hebben zij een vast contract én salaris.

  • verhaal

    Patat en de zweefmolen

    Voor Eric is het Zomerfestival een hoogtepunt waar hij wekenlang naartoe leeft. Zijn zus Marloes vertelt hoe patat, de zweefmolen en de vertrouwde sfeer al jaren zorgen voor onvergetelijke herinnering

Alle verhalen
Henny slaat een bal.

verhaal

De taal van afasie

Henny heeft afasie, waardoor hij beperkt is in zijn communicatieve vaardigheden. Zijn passies zijn altijd gebleven.

Freek en Henk koken samen.

verhaal

Tis Freekweek!

Een keer in de twee weken staan Henk en Freek samen in de keuken. Henk wilde zijn vrouw Jaqueline graag wat ontlasten

Ria en een cliënt schillen appels.

verhaal

De lekkerste gehaktballen komen van Ria

Ria werd vrijwilliger nadat ze ruimt twintig jaar op de locatie De Gasweg in Bergen had gewerkt. "Het is zo gezellig!"

Een begeleider in een tuin kijkt naar de camera.

verhaal

Johans groene missie

"Ik keek naar de tuin en dacht: dit kan écht anders", dacht Johan. Langzaam maar gestaag begon hij aan zijn groene missie.

Marijke kijkt lachend op vanachter haar scherm.

verhaal

“Nu voel ik me onderdeel van een bedrijf”

Ken je PrintWerk al?! Daar laat je folders en kaarten drukken, vouwen en sealen. Ze scannen dia’s en leveren alles netjes ingepakt

Amber in gesprek

verhaal

Een smaakvolle carrièreswitch

Amber werkt als zij-instromer bij Esdégé-Reigersdaal. “Ik vind vooral de combinatie tussen de zorgtaken en het sturen op gedrag erg leuk."

Een cliënt en een basisschoolleerling kijken elkaar lachend aan.

verhaal

De wijk als speelveld

Basisschoolleerlingen en cliënten komen samen bij 'Creatief bij Esdégé-Reigersdaal'. Zo'n samenwerking vergt omdenken.

Een verpleegkundige bij een cliënt.

verhaal

Ruimte om te herstellen bij de Zorgunit

Ben je ontslagklaar in het ziekenhuis, maar nog niet klaar om naar je eigen woning te gaan? De Zorgunit biedt uitkomst!

Dagbehandeling op ODC De Troubadour

verhaal

Meer bewustwording rondom prikkelverwerking

Hoe breng je sensorische informatieverwerking onder de aandacht? Met behulp van een mooi verhaal!

Twee vrienden zitten ontspannen te vissen in een polder.

verhaal

Vriendschap als medicijn

Ben en Dennis wonen aan het Hornplein in Schermerhorn. Ze zijn totaal verschillend, maar ondanks dat spreken ze dezelfde ‘taal’: recht voor

Privacyverklaringen