Opent in een nieuw tabblad

Sluiten

De BeweegKuur in de startblokken

"Goede lichaamsbeweging levert ook positieve gedachten op."

Robert is aan het rekken en strekken.

Koffietijd! Een gezellig moment van samenzijn, vaak vergezeld van een koekje. We staan er zelden bij stil en doen automatisch mee. Overdag weinig eten, waardoor ‘s avonds de honger toeslaat. Voor de tv smaakt die zak chips dan extra lekker. Klinkt dit bekend? Je bent niet de enige. Marcel Boerrigter en Suzan Nieman, leefstijlcoaches met een passie voor bewegen, voeding en gedragsverandering, startten daarom in april 2023 de ‘BeweegKuur’. Hun doel? Cliënten helpen lekkerder in hun vel te zitten en meer energie te krijgen. De BeweegKuur, een tweejarig programma, begeleidt tien cliënten via persoonlijke sessies en groepsbijeenkomsten naar positieve veranderingen in hun dagelijks leven. “Uiteindelijk val je daar van af, maar daar focussen we ons niet op”, aldus Marcel.

Robert is aan het hardlopen in een park.

Ready, set, go!

Suzan, die drie jaar geleden als leefstijlcoach begon, vertelt enthousiast over het initiatief. “Marcel en ik dachten: We trekken gewoon de stoute schoenen aan en we gaan de BeweegKuur aanbieden.” De BeweegKuur is een van de zeven erkende Gecombineerde Leefstijlinterventies (GLI) en wordt sinds 2019 vergoed vanuit de basisverzekering. Een GLI is een leefstijlprogramma dat mensen op weg helpt naar een gezondere leefstijl. Deelnamecriteria zijn een BMI boven 25, een vergrote middelomtrek, diabetes of hart- en vaatziekten. “Daar hebben we voor Esdégé-Reigersdaal nog wat andere criteria aan vastgemaakt”, legt Suzan uit. “Dat is dat ze motivatie hebben en dat er een cliëntbegeleider is die er wel tijd en energie in kan steken. En een verwijzing van de huisarts voor een GLI. Dan kun je starten.”

Persoonlijk versus gezamenlijk

“Suzan stelt een persoonlijk voedingsplan op en bewegingscoach Caroline Timmermans ontwikkelt een op maat gemaakt beweegplan. Op deze plannen ga je inzoomen in die leefstijlcoaching”, gaat Marcel verder. Het omzetten van deze kennis in de praktijk blijkt vaak een uitdaging. “Iedereen weet dat een appel gezonder is dan chips. Maar hoe weersta je de verleiding op een vrijdagavond met voetbal? Als je dat doorhebt, wordt het leuk en makkelijker.” In één-op-één gesprekken is er aandacht voor de persoonlijke plannen. In de groepsbijeenkomsten versterken deelnemers elkaar door kennis en ervaringen te delen. Dit verhoogt de motivatie en zorgt voor een gevoel van veiligheid. Dat is goed te merken in de gedeelde WhatsApp-groep, waar met regelmaat recepten en tips worden uitgewisseld. “Daar vliegen de foto’s van maaltijden je om de oren”, lacht Suzan.

“Alleen als er visite is, haal ik een koekie in huis”

Twee stappen vooruit, één stap terug

“Leg die lat laag. Want hoe lager je die lat legt, hoe gróter de kans dat je dat subdoeltje behaalt”, vertelt Marcel. “De kleine stapjes komen samen wel tot een wat grotere stap.” Ze zien ook de uitdagingen. Externe stressfactoren zoals werk, kinderen en financiële problemen kunnen leiden tot ongezond eetgedrag. Marcel benadrukt hoe belangrijk stressreductie is. “Onder stress maak je minder goede keuzes. Als de wereld al wat ingewikkeld is en je hebt het gevoel dat je niet mee komt. En dan óók nog al die keuzes die je moet maken.

Een close up van de voeten van Robert terwijl hij wegrent.

Deelnemer Robert Kunst (39, Avenhorn)

Roberts weg naar een gezondere leefstijl begon in een gesprek met diëtiste Suzan. Zij introduceerde hem bij de BeweegKuur. “Dit kwam op m’n pad en ik dacht, dat wil ik wel proberen”, vertelt Robert met een glimlach. Zijn eerste grote verandering was zijn drinkgedrag: “Ik dronk eerst cola, echt heel veel cola. Nu drink ik af en toe nog een beetje cola. En vooral veel water. Voorheen dronk ik veertien koppen koffie per dag, nu nog maar drie of vier.” Nu hij zich bewust is van de hoeveelheid suiker in producten, maakt hij gezondere keuzes. “Telkens als ik de deur uitga, neem ik een appeltje mee”, deelt hij trots. “En ik eet vaak mueslibroodjes.”

Robert is aan het hardlopen in een park.

Nee durven zeggen

Hoewel beweging altijd al belangrijk voor hem was, is hij er nu nóg bewuster mee bezig. “Ik probeer nu drie keer per week hard te lopen en een keer per week te zwemmen. Vanmorgen ben ik weer van kwart voor acht tot kwart voor tien gaan zwemmen.” Mensen om Robert heen helpen hem om gezond te blijven. Zo ook Sandra, zijn vaste woonbegeleider: “Sandra geeft me soms tips, zoals ‘dat ken je beter niet nemen’. We hebben een grote groep cliënten in de woonvoorziening en vaak zijn er verjaardagen met koek of snoep. Soms ken ik dat gewoon laten liggen, van nee, ik hoef niet.

Drie of vier keer in de week doe ik helemaal alleen boodschappen. Ik kijk naar het bewuste label, die gekleurde regenbooglabel.” Hij merkt op dat hij nu beter nee kan zeggen tegen verleidingen. “Alleen als er visite is haal ik een koekie in huis. Vroeger had ik vaak een vreetmanie. Dan ging het pakje koek in één keer op.”

“Vergeleken met een jaar terug ben ik wel wat fitter. Ik zwem samen met m’n buren, een ouder stel. Een vrouw van 66 en een man van 65. Ze zijn met pensioen en ze zochten een hobby. Af toe kenne ze allebei niet en dan ga ik alleen.” Robert geeft niet snel op, dat is zeker. “De winterperiode vind ik altijd lastig. Maar ik heb wel allemaal hessies en knipperlampies en dan ga ik evengoed ‘s avonds. Meestal anderhalf uur, twee uurtjes. Ik ga altijd, regen en wind, maakt niet uit!”

“Ik hoefde niet alles te laten”
Ronald pakt een tros bananen in het fruitschap van een supermarkt.

Deelnemer Ronald Luitjes (48, Hoorn)

Ronald sprak met zijn begeleider over (on)gezonde eetgewoonten. “Ik liep een beetje te puzzelen met maaltijden en dat soort dingen. Ik merkte bij mezelf ook dat ik de lekkernijen nogal als vervanging begon te zien. Mijn begeleider zei: ‘Er wordt een cursus gestart die jou hierin kan begeleiden, heb je daar interesse in?’ ‘Ja, waarom niet’ reageerde ik enthousiast.”

Ronald begon de verleidingen van koek en snoep te weerstaan nadat hij besefte dat zijn eetpatroon niet goed was voor zijn lichaam: “Ik dacht eerst dat een pakje koek of snoep best lekker was, maar dat was eigenlijk niet goed voor me.” Suzan, zijn diëtiste, opende zijn ogen door te benadrukken dat hij niet op dieet was, maar zijn levensstijl aanpaste. “Ik hoefde niet alles te laten, maar moest wel opletten. Dat was ook mijn eerste struikelblok toen ik begon. Dat ik heel vaak dacht, ik ben op een dieet dus dan mag ik niks.”

De steun van medecursisten in de WhatsApp-groep hielp hem positief te blijven. “Ik vind toch dat je merkt, als er één iemand even wat minder in zijn vel zit, dat je toch een ander weer positief op weg kan helpen. En dat vind ik juist mooi aan dit.” Beweging is ook belangrijk voor zijn welzijn, iets wat zijn bewegingscoach hem duidelijk maakte. “Goede lichaamsbeweging levert ook positieve gedachten op. Dus als ik nu denk van, voor de cursus en waar ik nu sta, denk ik daar wel heel anders over. Vorige week heb ik de wandelvierdaagse hier gelopen en toen had een van de begeleiders een dropje meegenomen. En toen dacht ik van, ja een dropje smaakt lekker. Maar het deed me eigenlijk niks meer. Hij smaakte wel lekker, maar niet dat ik dacht van, ik zou er nog een paar willen.”

Ronald bekijkt in de supermarkt de achterkant van een product.

Risico’s in het leven

Koken was nooit zijn passie, maar nu merkt Ronald dat hij steeds meer oog krijgt voor recepten. “Dan loop ik in de supermarkt en dan denk ik, dat is een lekker recept. Oh, dat kan voor mij eigenlijk ook wel. Dan heb ik er wel zin in om een dagje vrij te nemen. En een moment voor koken te maken. Bij het koken blijft bij mij wel de drempel zitten. Daarom ben ik ook blij dat Marcel in de WhatsApp-groep ook gerechten deelt. Dan denk ik, oh ja. Ik let nu meer op recepten.” Of hij anders omgaat met zijn boodschappenlijstje? “Op het lijstje komt niet meer het lekkers ertussen. De verleiding in de supermarkt blijft natuurlijk altijd een risico. En waar ik werk wordt er altijd wel getrakteerd. Dus de risico’s in het leven zijn er sowieso.”

Soms kan het moeilijk zijn om deze verleidingen in je eentje te weerstaan. Voor mensen die hulp kunnen gebruiken, heeft Ronald wel een tip: “Vraag iemand die vertrouwd is bij je om hier iets mee te doen. Het maakt je leven op alle vlakken prettiger als je gezond leeft.”

Andere verhalen

  • Sabrina zit in de bus met het raam open

    verhaal

    Sabrina ‘hopt’ van deur naar deur

    Na negen jaar thuiszitten, rijdt Sabrina Mulder sinds vier weken op de HugoHopper. "Ik wilde altijd al chauffeur worden."

  • Eric en broer Jan kijken naar elkaar via een spiegel.

    verhaal

    Twee perspectieven op hersenletsel

    Erics waarheid is soms anders, maar altijd oprecht. Patricia’s perspectief toont het belang van begrijpen en erkennen van ziekte-inzicht.

  • verhaal

    Patat en de zweefmolen

    Voor Eric is het Zomerfestival een hoogtepunt waar hij wekenlang naartoe leeft. Zijn zus Marloes vertelt hoe patat, de zweefmolen en de vertrouwde sfeer al jaren zorgen voor onvergetelijke herinnering

Alle verhalen
Een begeleider leest een prentenboek voor aan een cliënt.

verhaal

Van zzp naar flex

Tim Fleijsman en Diana Soumahu werkten beiden als zelfstandige in de gehandicaptenzorg. Ze stonden op een kruispunt in hun carrière.

Een verpleegkundige bij een cliënt.

verhaal

Ruimte om te herstellen bij de Zorgunit

Ben je ontslagklaar in het ziekenhuis, maar nog niet klaar om naar je eigen woning te gaan? De Zorgunit biedt uitkomst!

Indy, Astrid en Joke aan tafel met de handen over elkaar.

verhaal

Zo moeder, zo dochter… zo kleindochter

Als je Esdégé-Reigersdaal met de paplepel ingegoten krijgt, vergroot dat dan de kans dat je er zelf gaat werken? Indy Graaman denkt

Anne en Wendy kijken samen naar het digitale planbord.

verhaal

Eigen regie op de werkvloer

Samen met Anne laat cliëntbegeleider Wendy zien hoe slimme technologie zorgt voor meer zelfstandigheid.

verhaal

Het NAH-café: een plek van herkenning

In het NAH-café ontmoeten mensen met niet-aangeboren hersenletsel elkaar. Een plek waar je jezelf kunt zijn, ervaringen deelt en soms aan een

Larissa en Harco drinken koffie.

verhaal

Opgroeien met een vader met niet-aangeboren hersenletsel

Larissa was nog maar een peuter toen haar vader een ernstig ongeluk kreeg. Dankzij Carina hield Larissa goed contact met haar vader.

Michael en Jeremy voor hun oude woning.

verhaal

Van open deur naar voordeur

Michael en Jeremy delen hun ervaringen over hun verhuizing van Obdam naar een nieuw en zelfstandig leven in Alkmaar.

Jochem aan het voetballen.

verhaal

Iedere dag een nieuwe kans

Een jaar geleden gooide Jochem het roer om. Met een diëtiste, gedragsdeskundige, leefstijlcoach en begeleider ging hij aan de slag.

Marijke kijkt lachend op vanachter haar scherm.

verhaal

“Nu voel ik me onderdeel van een bedrijf”

Ken je PrintWerk al?! Daar laat je folders en kaarten drukken, vouwen en sealen. Ze scannen dia’s en leveren alles netjes ingepakt

Een begeleider in een tuin kijkt naar de camera.

verhaal

Johans groene missie

"Ik keek naar de tuin en dacht: dit kan écht anders", dacht Johan. Langzaam maar gestaag begon hij aan zijn groene missie.

Privacyverklaringen