Ineke en Fred krijgen ondersteuning bij locatie Het Marsdiep van ’t WAD in Den Helder. Daar schilderen ze graag. Ze wonen in wooncomplex De Golfstroom en wilden daar graag exposeren. Begeleider Daisy ging erachteraan en het lukte haar het te realiseren, samen met de activiteitenbegeleidster van De Golfstroom. Leuk! “Wij trots”, aldus Daisy.
Maar toen…
Het werk hing nog geen dag en het was alweer van de muren verdwenen. Ineke belde Daisy verdrietig op en snapte er niets van. Daisy er weer achteraan. Een teamleider binnen het wooncomplex vond het werk niks. “Nou jaaaaaaa, wat een domper”, aldus Daisy.
Daisy stapte op de gemeente af om te exposeren in het relatief nieuwe stadhuis. Nooit gedacht dat dat zou lukken. “Maar toch wel!!!”, aldus Daisy.
Aan de bak
“En dus moesten we aan de bak”, vertelt een razend enthousiaste Daisy. “Het stadhuis is best groot dus ben ik gaan kijken binnen alle locaties van ’t WAD wie er werk wil tonen. Ook heb ik contact gehad met ’t Atelier van Centrum 31 in Heerhugowaard. Zij hebben al heel veel ervaring met exposities. Dat was een heel leuk gesprek. We mochten spullen lenen en zelfs meenemen wat ze niet meer nodig hebben. Als je zo een beetje samen kunt werken en gebruik kunt maken van andermans kennis is dat natuurlijk ook heel leuk. En gelukkig heb ik ook veel hulp van vrijwilliger Thea, die hier al 27(!) jaar betrokken is.”
Strepen zetten
Thea werkt al heel lang met Ineke: “We hebben een goede klik. Het is heerlijk om samen te werken. Ik geef haar aanwijzingen en meestal neem ik iets mee om te laten zien. Dat heb ik altijd gedaan. Met Frits Rusting (bijnaam Pietje de Teller, red.) begon dat al. Ik had een zwak voor hem. Hij is inmiddels overleden, maar hij was een doofstomme cliënt die altijd vuurtorens schilderde. Ik hoefde er niets aan te doen, ‘die schildert gewoon lekker’, zeiden ze. Dat doen we dus niet, dacht ik. Vanaf dat moment nam ik boekjes van kunstroutes voor hem mee. Vond ik een mooie en eenvoudige afbeelding dan hield ik ‘m Frits voor. Hij keek drie keer en schilderde het zo na.”
“Soms wil Ineke iets ingewikkelds maken, maar dat doe ik niet. Want dan ben ik de helft aan het maken en dat is niet de bedoeling. Ik wil best wel eens wat strepen zetten, maar het moet haar schilderij worden en niet dat van mij. Het klikt goed, Ineke is een leuke meid. Wat je ziet krijg je en daar hou ik van. Hier heb ik geleerd mijn oordeel helemaal los te laten, geduld te hebben en te genieten van de pure eerlijkheid.”
“Er komt alles bij elkaar best wat op je af”
Veel te zien
“Hiervoor heb ik jarenlang met Marga gewerkt. Haar motoriek werd steeds minder en tsjoh wat was ze boos op me toen ik ermee stopte. Maar het kon echt niet meer. Ik kreeg zelf gewoon klachten doordat ik haar arm steeds moest ondersteunen. Even heeft Daisy het nog overgenomen, maar langzaam kwam Marga er zelf achter dat het echt niet meer kon en beruste zich erin. Fijn dat we nu ook haar werk mee kunnen nemen naar de expositie. Net als dat van Frits.” “Fred en Ineke betrekken we bij de expositie waar mogelijk”, vult Daisy nog aan. “We kijken wat haalbaar is voor hen. Fred kan bijvoorbeeld zelf uitzoeken welk werk hij wil exposeren en hij kan helpen sjouwen. Ineke heeft haar schouder gebroken, maar dat gaat gelukkig goed dus daar vinden we vast ook een mooie bijdrage voor. Het inrichten is voor onszelf ook nieuw dus dat doen we met z’n tweetjes. Naast de schilderijen komt informatie te staan over de dagbesteding die we bieden, ik ga het Noordhollands Dagblad nog benaderen en binnen de organisatie willen we ook nog informatie verspreiden. Er komt alles bij elkaar best wat op je af, we zijn er druk mee, maar het is wel heel leuk, hoor! En als mensen iets willen kopen? Ja jeetje, wat vraag je daarvoor? Minimaal de materiaalkosten lijkt me. Dat zijn ook dingen die ik nog even met Centrum 31 wil bespreken. Het is fijn te weten dat zij er ervaring mee hebben!”
